multimedia

2010/Jun/28

ใครอ่านบ้างคะ? พอดีได้โอกาสอ่านรวดเดียวตั้งแต่เล่ม 1 จนถึงเล่ม 44 มันช่างงงงงงงงง......อิ๊งอ๊างมากมาย ไม่รู้จะมีใครเป็นอย่างเรามั้ย ฮ่าๆ...

วันนี้ก็แค่จะมาบอกว่าชอบ scene นี้มากมาย อะเหอๆ จะโพสรูปเล็กให้กดดูรูปใหญ่เอาละกันนะคะ ไม่งั้นอ่านตัวหนังสือไม่เห็ลลลล คริๆ

ชอตแรกจากเล่ม 34

 

  • คิดเหมือนเรามั้ย??????
  • นานๆโอซาฟุเนะเค้าจะเสียงแข็งใส่คุณเร็นบ้าง แต่สุดท้ายก็ยอมสยบให้อยู่ดี
  • มันทำให้เราเข้าใจคำว่าเคะราชินีขึ้นมาชัดเจนเลยเชียว กรั่กๆ

วันนี้มาเพิ่มชอตต่อไปจากเล่ม 24 ค่ะ ไม่ได้เรียงเล่มนะ อิอิ

  

  • ไม่ต้องบรรยายใดๆ แอบรู้สึกเหมือนมีบางช่องที่มันหายไป กรั่กๆๆ
  • แล้วคุณเร็นก็ยึดแว่นไปซะงั้น อิอิ

อันนี้แถมท้ายเล่ม อิอิ น่ารัก

2010/May/28

ชอบเพลง Uninstall ที่เป็นเพลงเปิด ชอบเพลงนี้มาก ชอบเสียงคนร้อง ชองจังหวะ พอได้อ่านคำแปลเนื้อเพลงแล้วถึงได้รู้สึกว่าเป็นเพลงที่หดหู่น่าดูเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่ได้หาตัวอนิเมมาดูในทันที  

MV Uninstall Vocal : Chiaki Ishikawa
ชอบมว๊ากกกกกกกกก ผู้หญิงอะไรเสียงเพราะจัง

 

จนเมื่อไม่นานมานี้ถึงได้มีโอกาสเข้าไป หาในยูทูปแล้วก็ได้ดูจนจบเรื่อง

Bokurano ตอนที่ 1 ถ้าสนใจลองกดไปดูตอนนี้แล้วก็ตอนต่อๆไปเอาละกันเน้อ

: Note :+เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวเท่านั้นนะจ๊ะ
 + ที่เอามาเทียบกับ Evagelion เพราะเป็นเรื่องประมาณหุ่นยนต์ต่อสู้ที่บังคับโดยเด็กที่เคยดูมาก่อนเท่านั้น (ไม่นับหุ่นเหล็กหมายเลข28 อิอิ เก่าได้อีก) ไม่ได้จะเอามาเทียบว่าเรื่องไหนดีกว่า หรือเจ๋งกว่านะจ๊ะ  

ครั้งแรกที่ดูนึกถึง Evangelion ก่อนเลย เพราะรูปร่างของหุ่นยนที่ดูแขนขายาวเก้งก้างน่ากลัวหัก ละม้ายกัน แต่หุ่นอีวาดูเท่กว่า.....แบบว่าดูเป็นพระเอกมากกว่าน่ะนะ..... ส่วนเจ้าหุ่น(ยังไม่บอกชื่อละกันไปดูเอาเองจ้ะ)ของ Bokurano นี่ดูแล้วให้ตายก็ไม่รู้สึกว่ามันเป็นพระเอก แอบแขยงในบางจังหวะ แง่มตัวอะไรวะยังกะแมลง =_=;;; ประมาณว่าดูดีกว่าศัตรูหน่อยนึง

รวมถึงเรื่องคนขับหุ่นที่เป็นเด็กด้วย...ถึงจะไม่เต็มใจขับคล้ายๆชินจิ...แต่ก็นั่นแหละ มันแตกต่างกันอยู่ดี ทั้งจุดเริ่มต้นและตอนจบ รวมถึงการกระทำของผู้ใหญ่ในเรื่องด้วย 

ในครั้งแรกที่ดู ได้ดูไป 3-4 ตอนแล้วรู้สึกจี๊ดเลยว่าไอ้เรื่องนี้มันโรคจิตชะมัด มากกว่า Eva อีก(ในความคิดของเราตอนนั้นนะ) แต่ในคนละแนวกัน เรารู้สึกว่า Eva เป็นเรื่องแบบเราเข้าใจยาก...จนถึงดูยังไงๆตรูก็ไม่เข้าใจ(สรุปว่าโง่นี่เอง -_-;;;) แต่เรื่องนี้จิตแบบเข้าใจได้...งืมมมจะว่าไงดี ไอ้คำว่าโรคจิตของเรามันประมาณแบบว่าสั่นประสาทดูแล้วแอบเครียดอะนะ

คร้งต่อมาดูตอนต่อไป เนื้อหาเริ่มกดดัน จากโครงเรื่องในช่วงแรก การวางแบคกราวนด์ตัวละคร การกระทำของตัวละครในเรื่อง ทำให้การแสดงออกของตัวดำเนินเรื่องทั้งหลายเริ่มปลดปล่อย แต่ก็เข้าใจได้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น ความรู้สึกที่ว่าเรื่องนี้มันโรคจิตลดลง (ยกตำแหน่งคืนให้ Eva...Eva บอกไม่เอาเฟ้ย!!!) ความกดดันที่ดูแล้วหดหู่มันเพิ่มขึ้น...ถึงบางตอนจะดูแล้วรู้สึกว่า "ดีจัง" แต่มันก็เศร้าอยู่ดี

แล้วเนื้อเรื่องที่เริ่มคลายปมออกมาเรื่อยๆ ก็เป็นคำตอบให้กับการกระทำในตอนแรกๆของฝ่ายศัตรู...เพิ่งเจอเรื่องนี้ที่ทำให้เรารู้สึกว่าไม่มีใครเป็นฮีโร่ทั้งนั้น...ทุกคนแค่ทำในสิ่งที่อยากทำ หรือต้องทำเท่านั้นเองทั้งฝ่ายตัวเอก และศัตรู งืมๆ

หลายๆอย่างที่อยากพูดถึง แต่ไม่อยากสปอลย์เนื้อเรื่องมากกว่านี้ ถ้าไงลองไปดูกันน้อ

+ชอบ Kokopelli ตอนจบของ OP กดดูซ้ำทุกครั้งเลย ไม่รู้ทำไม...หรือเราจะพ่ายแพ้หนุ่มแว่น แบบมีอายุจริงจัง
+Ending ของเรื่องตอนแรกๆ กับตอนหลังๆเพลงเพราะทั้งสองเพลง แต่เนื้อหาเพลง...จะหดหู่ไปไหน
+สุดท้ายก็ไม่คิดว่าจะใช่ที่เดียวกัน